Bugün; yorgun bir günün ertesindeyken aldığım e-mail anlatamadıklarımı anlattı.Gönderen kişi ricada bulunarak siteme eklememi istedi.Ve altına dipnot düşmüş; "Maviler sana ve kelimelerine yakışıyor,yazmak için sır...
Bir kitap yazarı için en önemli faktör yada yayınevlerinin önerdiği ve mecbur kıldığı özgeçmiştir.Ve ne yazık ki ben özgeçmişleri sevmiyorum.Benim ne geçmişim olabilir ki?Yada bu...
"Bu gece susturamayacaksın beni.İstediğim kadar yazacağım sana.İstediğim kadar karalayacağım seni beyaz sayfalara."Alamayacaksın bu gece elimden kalemi, yazdıklarımı silemeyeceksin.Bu gece yastığa başını değil yüreğini koyacaksın.Evet...
İçimde nedeni bilipte sustuğum anlar var...Bu suskunluğu korumanın nedeni kelimlere sığınışım sadece.Yazmayı her daim sevmişimdir.Yazıp,satır aralarını karalamayıda.Bu satır uzun oldu ömrümde.Altını karalayacağım çok kelimeler buldum...
Uzun süreli sessizliğimi bu gecede bozmak istemiyorum...Hepiniz yanımda oldunuz kiminiz kaleminizle,kiminiz bileğinizle,kiminiz yüreğinizle ve kiminiz tesellinizle...Sanırım yoruluyorum artık bildiklerim gördüklerime aynı değilmiş.Yada bilipte gözardı ettiklerim..Sustuklarım...İçimin...
Uzun süredir bulunmuyorum kendi blogumda!Bunun nedenleri çok elbet. Kırgınlıklar,kırmalar,üzmeler,ağlamalar vs.vs şeyler. Çekip gitmeyi denemeden gönderilmeyi öğrendim hayatlardan.Kimisi sorgusuz suâlsiz girdi ömrüme,kimisi kapımı çalarak isteklice!Çıktığım...
Özlemin en güzel yanı, yüreğinin de özlenmesini bilmek. Konuşurken,dinlerken gözlerinin içine bakarak ben burdayım diyebilmek; özlemek!Satır aralarına sıkıştırdığın ömrünün küflü sayfaları utanmadan birkez daha açabilmek...
Önce söz Ceyhun Yılmaz'da... Gelmedin mi?Yokluğunun hiç bir evresi yıkmadı beni,Şiirsel yanlızlığıma bürünmedim,Ve gözlerimden iki damla yaş olarak dönmedi yanaklarıma,hiç bir hatıran...Yine de ağlamazdım bakma..Çok...
Öncelikle çıkmaz sokak sakinleri; İçinizden birinizi kıramadığım için,blog sayfasına mektup köşesi eklenmem istendi.Burada anılar paylaşılacakmış!Ve kasımda aramızda olamayanlar mektuplarını yazıp kardeşim ergül tarafından çıkartılıp Zuğaşiye...
Sen ve ben. Tam uçurumun kenarında birleştik. Yürek yüreğe, omuz omuza verdik. Ve acılar ırmağını böylelikle geçtik... Şuan kalemim kadar yakın, kelebekler kadar uzaksın bana......
İlk aşklar,ilklerle başlar.Hiç bir şey eskisi gibi olamaz artık.Hiç bir el bu kadar sımsıkı tutulamaz.Hiç bir şey onu sahiplendiğin kadar başka kimseyi sahiplenemez sanırsın.İlk kez...
Her aşk kalbinin aralık ışığından sızarmış.Her aşk kilit tanımazmış.Açtım gönül kapımı şimdilerde,olurda gelirsin diye…Gelirsinde bulamazsın diye…Ömrümün sonuna kadar açık bu kapı sana.Anahtarın olmasın ama!..Ben açayım...
Güven ne kadar önemlidir hayatımızda? Dört yaşında başlarsın güvenle büyütülmeye. İlkokulda öğretmenine güvenmeyi, ortaokulda arkadaşlarına güvenmeyi ve büyüdüğünde kimseye güvenmemen gerektiğini öğrenirsin.Halbuki ne çok isterdin...
Gece yine yanımdaydın. Geçmişi yâd ettik. Gecenin karanlığına aldanıp çakır keyf yapmıştın kendini.Sen anlatıyordun ben dinliyordum. Sabit konulara takılmıyordun en çok bu huyunu seviyordum.Lafın birini...
Sen yediveren gülüm!.. Niye açmadın yedini birden. Yoksa bakamadım mı sana?.. Bakamadım da,yabancı iklimlerde yaşayamadın mı? Büktün mü boynunu rüzgarlara karşı? Sen yediveren gülsün... Ne...
Bir sona daha yeniliyorum. Her şey gibi bu da bitti işte. Hiç bırakmaz dediğim, ne olursa olsun vazgeçmez dediğim tek insan hayatımdan ayrıldı. Kapıyı kapadı...
Herkesin bir hayali vardır ya! Uzaklarda çocukluktan kalan;benimde vardı. Bir bisiklete sahip olmaktı tek hayalim. Bisiklete binip yokuş aşağı inmek,ellerimi bırakmak,pedal atmak gibi. Şimdi büyüdüm,hayallerim...
Hep kötü amcalar girdi rüyalarıma.Hep kötü amcalar korkuttu beni.Hayallerimin en uç noktalarında kötü amcalar kabuslarla uyandırdılar. Babama söyleseydim belki kovardı kötü amcaları düşlerimden.Söyleyemedim! O dağ...
Geceler bu kadar uzun mu olurdu sevdiğim?Hasret bu kadar yıpratıcımı?Zamansız mıydı yaptıklarımız ve yaşadıklarımız?Hatamıydı her şey yoksa yanlış mı?Hangi bilinmezlik affeder günahlarımızı ve hangi dudak...
Bir şarkıydı aklımda ve sende kalan.En son sen söylemiştin sözlerini ‘’Bu gece son biraz sonra bu kapıdan son kez çıkıp yine kendimi vuracağım yollara kim...